Luno waarsku: SARB-regulasies kan SA isoleer
Die voorgestelde konsep handleiding (Crypto Asset Manual) deur die Suid-Afrikaanse Reserwebank (SARB), wat daarop gemik is om kapitaalvloei te bestuur en finansiële misdaad te voorkom, trek tans kwaai kritiek vanaf die plaaslike kripto-industrie. Luno, een van Suid-Afrika se voorste digitale bates-platforms, het formele kommentaar ingedien en waarsku skerp dat hierdie regulasies, soos tans uiteengesit, die land onherroeplik kan benadeel. Die kern van Luno se betoog is dat die oorkompenserende aard van die voorgestelde reëls die presiese teenoorgestelde sal bereik as wat SARB beoog; dit sal die bedryf duurder maak, buitelandse beleggings kelder, en bloot gebruikers dwing om ongereguleerde weë te gebruik, wat uiteindelik geen sigbaarheid vir owerhede sal laat nie.
Luno, saam met ander industrie reuse soos VALR en TymeBank, vorm deel van die CATASTROPHE (Crypto Asset Taskforce for Advancing Sound, Technology-Neutral Regulation for Opportunity, Prosperity and a Healthy Economy) koalisie wat hulle beywer teen hierdie streng regulasies. Een van hul hoofbesware is die algehele verbod wat die Konsep handleiding plaas op Suid-Afrikaanse maatskappye (insluitend die broodnodige markmakers) om kripto, soos byvoorbeeld stabiele munte, buite die land se grense te skuif. Omdat maatskappye in hierdie gevalle geen drempels of vrystellings gegun word soos by gewone buitelandse wisselkoerse nie, sal Suid-Afrikaanse besighede heeltemal afgesny word van die doeltreffende internasionale mark. Marius Reitz, Luno se Hoofbestuurder vir Afrika, glo dat ‘n ‘positiewe vooroordeel’-benadering nodig is, waar alle transaksies as wettig gereken word totdat owerhede kies wat om spesifiek te beperk, soortgelyk aan die benadering in die res van die ontwikkelde wêreld soos Singapoer en die VSA.
Nog verdere rooi ligte in die konsep behels ‘n verbod daarop dat bates wat vanaf Suid-Afrikaanse platforms geskuif word na privaat beursies, ooit weer na plaaslike beurse mag terugkeer. Luno betoog dat sulke drastiese stappe nie net die plaaslike volumes dodelik sal knou nie, maar direk tot minder likiditeit, duurder transaksies en minder belastinginkomste sal lei. Om al hierdie uiteenlopende bates oor dieselfde kam te skeer in plaas daarvan om hul spesifieke gebruike (soos stabiele munte versus blootgestelde tokens) af te baken, druis direk in teen die owerheid se eie vroeëre advies, en as Suid-Afrika dit verkeerd kry, staar hulle ‘n baie reële moontlikheid in die gesig om finaal irrelevant in die globale finansiële tegnologie wedloop te raak.